Naar de inhoud

Geestelijke gezondheidszorg

Wat houdt het in?

Iedereen heeft wel eens last van sombere gevoelens of ziet het even niet meer zitten. Sommige mensen ontwikkelen psychische problemen waarvoor professionele hulp nodig is. De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) biedt zorg aan mensen met psychische problemen. Zorg en ondersteuning voor mensen met psychische problemen kan gefinancierd worden vanuit de Zorgverzekeringswet (Zvw), de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) of de Wet langdurige zorg (Wlz).

Wanneer iemand last heeft van lichte psychische problemen, kan de huisarts dit vaak zelf behandelen in samenwerking met de praktijkondersteuner huisarts (POH-GGZ). Afhankelijk van de mate van de problemen, kan de huisarts iemand doorverwijzen naar de generalistische basis GGZ (GB-GGZ) of naar de gespecialiseerde GGZ (S-GGZ). Deze psychische hulp en behandeling valt onder de Zorgverzekeringswet.

De geneeskundige geestelijke gezondheidszorg bestaat uit POH-GGZ, S-GGZ met en zonder verblijf, GB-GGZ, en L-GGZ

Binnen de GB-GGZ worden mensen met lichte tot matige psychische problemen behandeld. De behandeling is meestal van korte duur en bestaat vaak uit gesprekken met een psycholoog of psychotherapeut.

Verwijzing naar de gespecialiseerde GGZ

Binnen de S-GGZ worden mensen met zwaardere, of meer complexe psychische problemen behandeld. Deze behandelingen duren vaak langer en worden uitgevoerd door psychologen of psychiaters werkzaam in een GGZ-instelling.

Wanneer er sprake is van langdurige psychische problemen spreken we van een ernstige psychische aandoening. Hieronder vallen mensen die vanwege hun psychische problemen langdurige zorg nodig hebben op meerdere gebieden tegelijk.

Opname in een GGZ-instelling

In sommige gevallen zijn de psychische problemen zo ernstig dat iemand in aanmerking komt voor opname in een GGZ-instelling (S-GGZ met verblijf). Voorbeelden hiervan zijn een psychiatrisch ziekenhuis of een verslavingskliniek. In zulke gevallen vallen de kosten van een verblijf voor maximaal drie jaar onder de S-GGZ. Als iemand langer dan drie jaar in een GGZ-instelling verblijft dan spreken we van Langdurige GGZ (L-GGZ), en wordt dit gefinancierd vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz).

Begeleiding vanuit de WMO

Vanuit de Wet maatschappelijke opvang (WMO) zijn gemeenten verantwoordelijk voor begeleiding aan mensen met psychische problemen. Deze ondersteuning kan thuis worden geboden, door bijvoorbeeld de buurtteams of als dat nodig is in de vorm van specialistische begeleiding. Wanneer mensen echter niet zelfstandig kunnen wonen, maar geen psychiatrische behandeling met verblijf nodig hebben, kan wonen in een beschermde woonomgeving een oplossing bieden. Beschermd wonen richt zich op het herstellen van zelfstandigheid, met als doel dat mensen op gegeven moment (zo nodig met begeleiding) weer zelfstandig kunnen wonen.

De cijfers op deze pagina geven een indicatie van het aantal Utrechters met psychische problemen die daarvoor zorg ontvangen vanuit de Zorgverzekeringswet (Zvw). Deze cijfers zijn dus exclusief zorg en ondersteuning gefinancierd vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) of de Wet langdurige zorg (Wlz).

Volwassenen en ouderen

Volwassenen                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

Ouderen